🔊 ស្តាប់ការអានអត្ថបទដោយ AI
ហេតុអ្វីបានជាយើងត្រូវធ្វើ "ទំនើបកម្មចំណេះដឹង" ជាប្រចាំ ក្នុងយុគសម័យឌីជីថល?
នៅពេលដែលពេលវេលារំកិលទៅមុខ ការផ្លាស់ប្តូរនៃពិភពលោកក៏កាន់តែមានសន្ទុះលឿន។ ការងារមួយចំនួនដែលធ្លាប់តែពេញនិយម កំពុងប្រែជាហួសសម័យ ហើយបាត់បង់ទៅវិញជាបន្តបន្ទាប់ ស្របពេលដែលអាជីពថ្មីៗបានលេចរូបរាងឡើង។ ក្នុងយុគសម័យឌីជីថលនេះ បើបុគ្គលម្នាក់ៗមិនព្រមធ្វើ "ទំនើបកម្មចំណេះដឹង" របស់ខ្លួនទេ ពួកគេនឹងប្រឈមមុខនឹងការបាត់បង់ឱកាសការងារ ឬមុខរបរជាមិនខាន។
មេរៀនពីអតីតកាល៖ ការកើតឡើង និងការរលត់ទៅនៃមុខរបរ
ប្រសិនបើយើងក្រឡេកទៅមើលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០ អ្នកដែលគ្រាន់តែចេះប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រ ក៏អាចរកចំណូលបានយ៉ាងប្រសើរដែរ។ មុខរបរ "វាយអត្ថបទ" កើតឡើងដូចផ្សិត ហើយសាលាបង្រៀនវាយអក្សរក៏មានច្រើនកន្លែង។ ប៉ុន្តែមិនយូរប៉ុន្មាន បច្ចេកវិទ្យាក៏បានរុញច្រានមុខរបរនេះឱ្យបាត់បង់ទៅវិញ ហើយជំនួសមកវិញនូវ "សេវាកម្មអ៊ីនធើណេត" (Internet Cafe) ដែលធ្លាប់មានវត្តមានស្ទើរគ្រប់ដងផ្លូវក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ។
មកដល់បច្ចុប្បន្ន សូម្បីតែហាងអ៊ីនធើណេតទាំងនោះក៏សឹងតែរលុបបាត់អស់ដែរ ព្រោះមនុស្សគ្រប់គ្នាអាចប្រើប្រាស់អ៊ីនធើណេតតាមរយៈស្មាតហ្វូននៅគ្រប់ទីកន្លែង។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា បច្ចេកវិទ្យាមិនត្រឹមតែបង្កើតឱកាសថ្មីប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏អាចបំផ្លាញមុខរបរណាដែលមិនព្រមអភិវឌ្ឍខ្លួនផងដែរ។
ការចាប់យកឱកាស និងសមធម៌ឌីជីថល
បច្ចេកវិទ្យាបានផ្តល់ឱកាសមាសសម្រាប់អ្នកដែលមានចំណេះដឹងទំនើប។ ទោះជាយ៉ាងណា សម្រាប់បងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋនៅតាមជនបទ ឬជនក្រីក្រ លទ្ធភាពនៃការទាញយកប្រយោជន៍ពីបច្ចេកវិទ្យានៅមានកម្រិតនៅឡើយ ដោយសារកង្វះខាតឧបករណ៍ និងការតភ្ជាប់។ ដូច្នេះ ការពង្រីកបណ្តាញអ៊ីនធើណេតឱ្យដល់មូលដ្ឋានជនបទ គឺជាជំហានដ៏សំខាន់ដើម្បីជួយពួកគាត់ឱ្យមានឱកាសស្មើភាពគ្នា។
តួនាទីរបស់អ្នកដឹកនាំ
នេះគឺជាអ្វីដែលរដ្ឋាភិបាល និងអ្នករៀបចំគោលនយោបាយគួរគិតគូរឱ្យបានស៊ីជម្រៅ ដើម្បីធានាថាទាំងអ្នកមាន និងអ្នកក្រ មានលទ្ធភាពស្មើគ្នាក្នុងការទទួលយកផលប្រយោជន៍ពីបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន។ ការធ្វើបែបនេះ មិនត្រឹមតែជួយកាត់បន្ថយគម្លាតចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាការកសាងសេដ្ឋកិច្ចឌីជីថលដ៏រឹងមាំសម្រាប់កម្ពុជានាពេលអនាគតផងដែរ។
