ក្នុងអាថ៌កំបាំងដ៏ធំនៃជីវិត៖ តើយើងពិតជាដើរផ្លូវនេះតែម្នាក់ឯងមែនទេ?
ក្នុងអាថ៌កំបាំងដ៏ធំនៃជីវិត យើងជាញឹកញាប់សួរខ្លួនឯងថា តើយើងពិតជាដើរផ្លូវនេះតែម្នាក់ឯងឬអត់។ យើងស្វែងរកន័យ ស្វែងរកការណែនាំ និងសញ្ញាណាមួយដែលបញ្ជាក់ថា យើងមិនបានអណ្តែតទៅដោយគ្មានទិសដៅក្នុងសមុទ្រនៃការរស់នៅទេ។ មនុស្សខ្លះនិយាយថា ព្រះកំពុងនិយាយជាមួយយើង ខ្លះទៀតថា ចក្រវាឡកំពុងឆ្លើយតប។
ខណៈដែលមនុស្សមួយក្រុមទៀតជឿថា ជីវិតខ្លួនឯងមានប្រាជ្ញាធំមួយ ដែលកំពុងដឹកនាំយើងឱ្យទៅរកសមត្ថភាពដ៏ល្អបំផុតរបស់យើង។ ប៉ុន្តែទោះអ្នកហៅវាដោយឈ្មោះអ្វីក៏ដោយ មានរឿងមួយប្រាកដថា មានអ្វីមួយនៅលើសពីការយល់ដឹងរបស់យើង អ្វីមួយដែលកំពុងទ្រទ្រង់យើង ថែរក្សាយើង និងនាំយើងឱ្យបន្តទៅមុខ ទោះបីពេលខ្លះយើងមិនអាចមើលឃើញវាក៏ដោយ។
សូមយើងមកមើលសញ្ញាសំខាន់ៗមួយចំនួន ដែលបង្ហាញថា អ្នកមិនមែននៅម្នាក់ឯងក្នុងចក្រវាឡនេះទេ មានអ្វីមួយកំពុងណែនាំ និងជួយអ្នក ក្នុងវិធីដែលអ្នកប្រហែលជាមិនទាន់បានដឹងផង៖
✨ ១. ឧបសគ្គគឺជាការកែច្នៃ
ជាច្រើនដងក្នុងជីវិត យើងជួបឧបសគ្គដែលមើលទៅដូចជាមិនអាចឆ្លងកាត់បាន។ យើងអាចសួរខ្លួនឯងថា “ហេតុអ្វីរឿងនេះកើតឡើងលើខ្ញុំ?” យើងសង្ស័យ យើងតស៊ូ ហើយមនុស្សខ្លះអាចបាត់បង់ជំនឿផងដែរ។ ប៉ុន្តែបើយើងមើលឱ្យជ្រាលជ្រៅ យើងនឹងឃើញថា រាល់បញ្ហាគឺជាមេរៀនមួយ។ រាល់ការលំបាក គឺដូចជាឧបករណ៍ដែលកំពុងកាត់កែយើង ឱ្យក្លាយជាមនុស្សល្អជាងមុន។
សូមស្រមៃថា មានថ្មមួយដុំដែលមិនទាន់បានកាត់កែ។ បើទុកវាចោល វានឹងនៅជាថ្មធម្មតា។ ប៉ុន្តែបើគេកាត់កែវា វាអាចក្លាយជារូបចម្លាក់ដ៏ស្រស់ស្អាត។ ជីវិតក៏ដូចគ្នា វាកំពុងបង្កើត និងបំលែងយើងតាមរយៈការលំបាក។
ដូច្នេះ បើអ្នកសង្កេតឃើញថា ពេលជួបបញ្ហា អ្នកមិនទាន់បាក់បែកដូចមុនទៀតទេ ប៉ុន្តែអ្នកកំពុងរីកចម្រើនតាមរយៈវា នោះចូរដឹងថា វាមិនមែនជាការចៃដន្យទេ។ វាជាសញ្ញាថា មានអ្វីមួយធំជាងខ្លួនអ្នក កំពុងធ្វើការលើជីវិតរបស់អ្នក។
✨ ២. ការបាត់បង់គឺជាការដោះលែង
ក្នុងដំណើរជីវិតនេះ យើងក៏បាត់បង់រឿងជាច្រើនដែរ ដូចជាទំនាក់ទំនង ការងារ ឬសូម្បីតែជំនឿដែលយើងធ្លាប់ជឿយ៉ាងខ្លាំង។ ជាធម្មតា មនុស្សយើងចូលចិត្តកាន់អ្វីដែលស្គាល់ស្រាប់ ទោះបីវាមិនសមស្របសម្រាប់យើងទៀតក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែតើអ្នកធ្លាប់សង្កេតឃើញទេថា មេឃតែងតែច្បាស់បន្ទាប់ពីព្យុះភ្លៀង?
ប្រសិនបើយើងមើលឱ្យល្អ យើងនឹងឃើញថា រឿងដែលយើងបាត់បង់ មិនមែនជាការបាត់បង់ពិតប្រាកដដូចដែលយើងគិតនោះទេ។ តាមពិត វាអាចជាការដោះលែងយើងពីអ្វីមួយ។ ព្រោះពេលមានអ្វីមួយ ឬនរណាម្នាក់ចាកចេញពីជីវិតអ្នក កុំមើលវាជាសោកនាដកម្មជានិច្ច។
ត្រូវសង្កេតមើលវាឱ្យល្អ ព្រោះជាច្រើនដង យើងមិនមានប្រាជ្ញាគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការលែងវាដោយខ្លួនឯងទេ ប៉ុន្តែជីវិតជួយធ្វើវាជំនួសយើង។ ហើយវាក៏ជាការជួយមួយដែរ វាក៏អាចជាពរជ័យមួយផងដែរ។
