រឿងបុរសកាសសាមសិប The story of a thirty-cent man
រឿង បុរសកាស ៣០
កាលពីព្រេងនាយមានបុរសម្នាក់នៅស្រុកមួយ ឪពុកម្ដាយស្លាប់ទៅនៅកំព្រាតែម្នាក់ឯង
ហើយក្រលំបាកណាស់គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិអ្វីទេ មានតែកាស ៣០
ច្រកក្នុងថង់ក្រវាត់ជាប់ចង្កេះជានិច្ច។ បុរសនោះពិចារណាថា
«អញទៅទីពឹងអ្នកណានឹងបានសុខ?» គិតទៅឃើញថា «គួរអញទៅជ្រកកោននឹងលោកក្រឡាហោមចុះ»។
គាត់ក៏ដើរចេញពីផ្ទះទៅដល់ក្រាបសំពះតាមសមគួរ។ លោកក្រឡាហោមសួរថា «ជីឯងមកពីស្រុកណា
មានការអ្វី?» បុរសនោះជម្រាបថា «ខ្ញុំបាទមកពីស្រុកឆ្ងាយ ឪពុកម្ដាយស្លាប់ចោលអស់ហើយ
នៅកំព្រាតែម្នាក់ឯង ខ្ញុំបាទមកនេះដើម្បីសូមជ្រកកោនបម្រើជាកូនក្មួយតទៅ
សូមព្រះតេជព្រះគុណមេត្តា»។ លោកនោះសួរថា «ជីឯងចេះអក្សរល្មមធ្វើជាស្មៀនបានឬទេ?»
បុរសជម្រាបថា «អក្សរខ្ញុំបាទមិនចេះទេ»។ លោកក្រឡាហោមប្រាប់ថា «យើងទទួលឱ្យនៅបាន
តែត្រូវឱ្យជីឯងបោសសម្រាមក្រោមផ្ទះយើងរាល់ថ្ងៃកុំខាន»។
បុរសនោះក៏នៅបម្រើបោសក្រោមផ្ទះរាល់ថ្ងៃដល់ចំនួន ៣ ឆ្នាំ។ ថ្ងៃមួយបុរសកាស ៣០
សួរមាតាលោកក្រឡាហោមថា «លោកយាយ! តើលោកក្រឡាហោមជាកូនលោកយាយកើតឆ្នាំខែថ្ងៃអ្វី
បានជាលោកមានបុណ្យមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនម៉្លេះ?» យាយនោះប្រាប់ឆ្នាំថ្ងៃខែ
និងពេលកើតសព្វគ្រប់។
បុរសនោះចាំប្រាកដក៏កត់ត្រាទុកក្នុងកំណាត់…
