បណ្តុំសុភាសិតខ្មែរ និងសាកល ៦៨ ឃ្លា អំពីការនិយាយស្តី (ល្អបំផុត)

តើការនិយាយស្តីមានឥទ្ធិពលកម្រិតណា? មកអានបណ្ដុំ ៦៨ សុភាសិត និងគតិបណ្ឌិតល្បីៗទាំងខ្មែរនិងបរទេស ស្តីពីសិល្បៈនៃការនិយាយស្តី ដើម្បីអភិវឌ្ឍខ្លួនអ្នក។
សុភាសិតខ្មែរអំពីការនិយាយស្តី
ចងក្រងដោយ៖ លោកវិទូ កាលបរិច្ឆេទ៖ ២២ ធ្នូ ២០១៩ (១᧻១ ឆ្នាំកុរ ឯកស័ក ព.ស. ២៥៦៣)

ខាងក្រោមនេះគឺសុភាសិតខ្មែរនិងសាកល ដែលទាក់ទងនឹងការនិយាយស្តី នៅក្នុងសង្គម ដែលយើងខ្ញុំបានចងក្រងជាបណ្ដុំ ៦៨។ ចំនួននេះនឹងកើនបន្ថែម បើសិនយើងខ្ញុំបានទះ ភាសិតថ្មីទៀតក្នុងន័យដូចគ្នានេះ។ បើលោកអ្នកមិត្តអ្នកអាន មានគំនិតបន្ថែម ផ្ដល់ជាមតិនៅខ្ទង់មតិខាងក្រោម យើងខ្ញុំនឹងដាក់បញ្ចូលនៅក្នុងបញ្ជីនេះ។ អរគុណ។

  • សម្តីសជាតិ មារយាទសពូជ ។
  • ឣណ្តាតជាឣាថ៏កន្លង បានសុខទុក្ខផងពីព្រោះឣណ្តាត ។
  • កុំបណ្តោយឲ្យឣណ្តាតរលាស់មិនឈប់ពេក ។
  • សម្តីជាឯក លេខជាទោ ។
  • ឣ្នកពូកែនិយាយ ពូកែប្រយុទ្ធ ។
  • ដើរឲ្យមានបី ស្រដីឲ្យមានបួន (មិននិយាយកុហក១ មិននិយាយអសុរស១ មិននិយាយញុះញង់គេ១ មិននិយាយពាក្យឥតប្រយោជន៍១) ។
  • ត្រីកំភ្លាញងាប់ដោយសារមាត់ ។
  • និយាយឲ្យតិចស្តាប់ឲ្យច្រើន ឲ្យដូចជាត្រចៀកពីរមាត់មួយដូច្នោះដែរ (ប៊ុតសាវង្ស)
  • ប្រយ័ត្នជញ្ជាំងមានត្រចៀក ។
  • និយាយយប់ផ្ចប់ព្រៃ និយាយថ្ងៃព្រៃមានត្រចៀក ។
  • និយាយល្អមួយពាន់ដង មិនស្មើធ្វើល្អម្តង ។
  • ផ្កាឈើមានទ្រង់ទ្រាយល្អ មានពណ៌ (ល្អ) តែគ្មានក្លិន (ក្រអូប) រមែងមិនក្រអូបដល់អ្នកដែលទ្រទ្រង់ ដូចម្តេចមិញ វាចាជាសុភាសិត រមែងគ្មានផលដល់អ្នកដែលមិនធ្វើតាមដូច្នោះ ផ្កាឈើដែលមានទ្រង់ទ្រាយល្អ មានពណ៌ មានក្លិន រមែងក្រអូបដល់អ្នកដែលទ្រទ្រង់ ដូចម្តេចមិញ វាចាជាសុភាសិត រមែងមានផលដល់អ្នកដែលធ្វើតាមដោយគោរព ដូច្នោះឯង (គាថាធម្មបទ)
  • សម្ដីមនុស្សនិងសត្វយំ (កែវវិមុត្តិ)
  • ពាក្យពិតរែងស្លែង ។
  • ពាក្យទូន្មានច្រើនតែល្វីងជូរចត់ ។
  • ថ្នាំដែលពូកែ ច្រើនតែមានរសជាតិល្វីង ។
  • ពាក្យសង្ឃពាក្យសត្យ ។
  • ពាក្យចាក់ដោតទាំងឡាយរបស់ជនដទៃ បុគ្គលមិនគួរធ្វើទុកក្នុងចិត្តទេ (គាថាធម្មបទ)
  • ភ្លើងក្នុងកុំនាំចេញក្រៅ (ច្បាប់ស្រី)
  • និយាយឲ្យមើលលើមើលក្រោម ។
  • ឣឹមឣៀមស្ងៀមជាងស្រដី ស៊ីចេកខ្ចីជាជាងនៅមាត់ទំនេរ ។
  • ស្ងាត់ស្ងៀមគឺជាមាស ។
  • បើមិននិយាយ ក៏គ្មាននរណាថាគដែរ ។
  • មាត់ស៊ីស្បែកជើង ។
  • កុំអាងតែមានអណ្ដាត ចេះតែគ្រលាស់ ។
  • អណ្ដាតអត់ឆ្អឹងរបស់ស្រី រឿងអ្វីៗ ហារស្តីឲ្យតែបាន ស្រឡាញ់រួចភ្លេចក្រឡះប្រាណ អណ្ដាតសាមាន្យដិតដាមជាំខ្មៅ (ស៊ីនស៊ីសាមុត)
  • កោកៗសឹកមាត់ត្រដោក ឆ្អែតពោះក្របី ។
  • ឆ្កែចេះតែព្រុស មនុស្សចេះតែដើរ ។
  • រនាបបាក់ យករនាបជួស សម្ដីជ្រុលហួស ជួសមិនបាន ។
  • មនុស្សគេយកសម្តី ដំរីគេយកភ្លុក ។
  • ចាប់គោគេចាប់ស្នែង ចាប់មនុស្សគេចាប់សំដី ។
  • ពាក្យច្រើនភូត ចាញ់អាត្មា ។
  • ធនធានមិនស្មើវិជ្ជា ធូធាមិនស្មើវាចា ។
  • និយាយច្រើន ច្រើនខុស ។
  • ពាក្យភូត ស្តាប់គួរឆ្ងល់ ។
  • ពាក្យកុហកបោកប្រាស មិនដែលបញ្ចប់តាមសម្រួលទេ ។
  • ភូតនៅហោរ ចោរនៅជាង ។
  • ឣ្នកកុហកនិងឣ្នកលួចសុទ្ធតែឣ្នកចេះបំភាន់ ។
  • ឣ្នកនិយាយកុហក ដឹងការពិតពាក់កណ្តាល ។
  • មាន់ណាខ្តត មាន់នោះពង ។
  • មាន់គកនឹងរងាវនៅពេលវាជុះឣាចម៏ពេលព្រឹក ។
  • មាត់ឥតគ្រប ដបឥតឆ្នុក ។
  • មេជ្រូកដើរថ្ងូររឣ៊ូរទាំ បានត្រឹមតែគេធុញទ្រាន់ប៉ុណ្ណោះ ។
  • មឹះៗ កឹះឆ្នាំងបាយធ្លុះ ។
  • ឣណ្តាតដែលនៅស្ងៀម ធ្វើឲ្យក្បាលទៅជាឆ្លាត ។
  • មុននិយាយ ឲ្យគ្រលាស់ឣណ្តាតជាមុន ។
  • គិតមុន ចាំនិយាយជាក្រោយ ។
  • ស្ដោះទឹកមាត់ទៅលើមេឃ វាធ្លាក់លើទ្រូងឯង ។
  • ឣ្នកស្តោះទឹកមាត់បញ្ច្រាសខ្យល់ វាបក់មកលើមុខខ្លួនឯង ។
  • រស់តែមាត់ ត្រគាកស្លាប់ស្តូក ។
  • ឆ្កែដែលព្រុះពីចម្ងាយ មិនខាំឣ្វីនៅក្បែខាងទេ ។
  • ឆ្កែព្រុះមិនដែលខាំ ។
  • លេបវាស្លាក់ ខ្ជាក់វាស្លែង ។
  • ឡូឡាមិនត្រៀម ស្ងាត់ស្ងៀមមិនត្រាយ ។
  • សំដីប្រាប់ភាសា កិរិយាប្រាប់ជាតិ មារយាទប្រាប់ពូជ ។
  • សម្ដីពីរោះមានក្នុងអសប្បុរស ថ្នាំពិសចំរុះក្នុងទឹឃ្មុំ រសឆ្ងាញ់មានជាតិពុលលាយឡំបីនេះសូមផ្ដាំត្រូវប្រយ័ត្ន (ឆឹងកាន)
  • ពាក្យល្អអសប្បុរសមិនត្រូវការ ក្រៀលបក្សាមិនត្រូវផឹកទឹកដោះ ស្ដ្រីជាសត្រូវនឹងតាបស ដំរីខ្លាពស់ជាសត្រូវអ្នកដើរព្រៃ (ឆឹងកាន)
  • អារឿងគេជេរវាមានទៅបាបអីខ្ញុំតែរឿងដែលធំកុំតែខ្ញុំជេរគេ ។
  • អារឿងគេថាវាមានទៅខាតអីខ្ញុំ តែរឿងដែលធំកុំតែខ្ញុំថាគេ ។
  • រឿងខានស្ដាប់ធម៌ជារឿងធំ សព្វបើគ្រាន់តែអារឿងខានស៊ីនំ ចាំបាច់នៅផ្ទះអន្ទះសា (ឆឹងកាន)
  • ស្រដីអោយស្រួលស្រេច គិតសេចគ្រេចកុំគិតងាយ រំពឹងគិតអោយឆ្ងាយ យល់ដោយផ្លូវសព្វនានា (ច្បាប់ពាក្យចាស់)
  • បានតែពាក្យត្រគាកស្លាប់ស្ដូក ៖ បានតែខាងនិយាយស្ដីថាឲ្យគេ តែខ្លួនឯងឥតធ្វើអ្វីសោះ (ព. ទ. បុ.)
  • និយាយយប់ខ្ទប់ព្រៃ និយាយថ្ងៃថ្ងៃមានត្រចៀក កំភ្លាញងាប់ពីព្រោះមាត់ ដេកយប់កុំនិយាយនឹងស្រី (ព្រះសាសនមុនី អ៊ុម ស៊ុម, ១៩៧៤)
  • ជនឯណាមាត់ក្រអូបដូចបទុម ពាក្យភិរម្យដូចជាតិចន្ទន៍ត្រជាក់ តែក្នុងពោះដូចពិសមុតដូចចក្រ ជននោះគួរកុំស័គ្រស្មាគមឡើយ (លោកនីតិបករណ៍)
  • ជាតិខ្លឹមចន្ទន៍ត្រជាក់ក្នុងលោកា ដួងចន្ទ្រាត្រជាក់លើសខ្លឹមចន្ទន៍ សុភាសិតសប្បុរសពោលធម្មក្ខន្ធ ត្រជាក់លើសខ្លឹមចន្ទន៍និងចន្ទ្រា (លោកនីតិបករណ៍)
  • អ្នកដែលនិយាយដោយមិនមានភាពមិនលើកកម្ពស់ខ្លួនឯង នឹងពិបាកក្នុងការធ្វើឲ្យពាក្យសម្ដីរបស់ខ្លួនមានន័យល្អ (ខុង ជឺ)
  • បុគ្គលឧត្តមខ្ពង់ខ្ពស់តែងតែដាក់ខ្លួន ក្នុងការនិយាយស្តី ប៉ុន្តែធ្វើឲ្យលើសលុបក្នុងសកម្មភាពរបស់ខ្លួន (ខុង ជឺ)
  • សម្ដីជាខ្នោស (ពាក្យបុរាណខ្មែរ)

Post a Comment