អាហារផ្លូវចិត្ត៖ ឱសថដ៏សក្តិសិទ្ធិសម្រាប់ដោះស្រាយវិបត្តិក្នុងជីវិត
ស្តាប់ធម៌អប់រំចិត្ត ដោយលោកគ្រូ គូ សុភាព (Kou Sopheap)
នៅក្នុងសម័យកាលដ៏មមាញឹកនេះ មនុស្សភាគច្រើនចំណាយពេលស្ទើរតែពេញមួយជីវិត ដើម្បីស្វែងរក "អាហាររូបកាយ" ដូចជា ទ្រព្យសម្បត្តិ បុណ្យសក្តិ និងភាពស៊ីវិល័យ។ ប៉ុន្តែជាញឹកញាប់ យើងបែរជាភ្លេចផ្តល់ "អាហារផ្លូវចិត្ត" ដល់ខ្លួនឯង ដែលជាហេតុធ្វើឱ្យមនុស្សជាច្រើន ទោះបីមានទ្រព្យស្តុកស្តម្ភ ក៏នៅតែមានអារម្មណ៍ថាឯកោ ហត់នឿយ និងគ្មានសេចក្តីសុខពិតប្រាកដ។ តាមរយៈសេចក្តីធម៌អប់រំចិត្តរបស់លោកគ្រូ គូ សុភាព យើងអាចយល់បានថា សេចក្តីសុខដែលរឹងមាំបំផុត គឺសេចក្តីសុខដែលកើតចេញពីការយល់ដឹង និងការចេះរៀបចំចិត្តឱ្យមានភាពស្ងប់។
១. ការចេះលះបង់ និងការមិនតម្កល់ចិត្តលើការរំពឹងទុកលោកគ្រូតែងតែរំលឹកថា ទុក្ខរបស់មនុស្សភាគច្រើនកើតឡើងដោយសារ "ការចង់បាន" និង "ការរំពឹងទុក"។ នៅពេលយើងធ្វើល្អដាក់អ្នកដទៃ យើងតែងរំពឹងថាគេនឹងធ្វើល្អតបមកវិញ។ នៅពេលយើងធ្វើការងារ យើងរំពឹងថានឹងបានលទ្ធផលភ្លាមៗ។ ប៉ុន្តែធម្មជាតិនៃលោកនេះ មិនដែលដើរតាមចិត្តយើងគ្រប់យ៉ាងឡើយ។ ការផ្តល់អាហារផ្លូវចិត្តដល់ខ្លួនឯង គឺចាប់ផ្តើមពីការរៀន "ធ្វើដោយមិនរំពឹង"។ នៅពេលចិត្តយើងមិនជាប់ជំពាក់នឹងលទ្ធផល យើងនឹងមានសេរីភាពក្នុងការរស់នៅ ហើយភាពខកបំណងក៏មិនអាចមកយាយីយើងបានដែរ។
មនុស្សយើងច្រើនតែរស់នៅដោយមានស្រមោលអតីតកាលតាមលងបន្លាច ឬបារម្ភពីអនាគតដែលមិនទាន់មកដល់។ "អាហារផ្លូវចិត្ត" ដែលល្អបំផុត គឺការដកដង្ហើមចូលដោយដឹងថាខ្លួនកំពុងដកដង្ហើមចូល ហើយដកដង្ហើមចេញដោយភាពញញឹម។ លោកគ្រូ គូ សុភាព តែងបង្រៀនឱ្យយើងចេះស្កប់ស្កល់នឹងអ្វីដែលយើងមានក្នុងដៃ។ ការមានសតិដឹងខ្លួនក្នុងបច្ចុប្បន្ន ជួយឱ្យយើងមើលឃើញតម្លៃនៃជីវិត ឃើញសម្រស់នៃធម្មជាតិ និងឃើញសេចក្តីសុខតូចៗដែលនៅជុំវិញខ្លួន ដែលយើងធ្លាប់តែមើលរំលង។
៣. ការចេះអត់ឱន និងការដាក់ចុះនូវភាពមានះក្នុងទំនាក់ទំនងសង្គម ការប៉ះទង្គិចគ្នាគឺជាជារឿងដែលជៀសមិនរួច។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យចិត្តយើងរងទុក្ខបំផុត មិនមែនជាពាក្យសម្តីរបស់អ្នកដទៃឡើយ គឺកំហឹង និងការចងគំនុំក្នុងចិត្តយើងផ្ទាល់។ ការអប់រំចិត្តតាមបែបព្រះពុទ្ធសាសនា គឺការរៀន "អភ័យទោស"។ ការអភ័យទោស មិនមែនមានន័យថាគេជាអ្នកឈ្នះ ហើយយើងជាអ្នកចាញ់ឡើយ ប៉ុន្តែវាមានន័យថា យើងជ្រើសរើសយកសេចក្តីស្ងប់សម្រាប់ខ្លួនឯង ជាជាងការកាន់ដុំថ្មដ៏ធ្ងន់នៃកំហឹងនៅក្នុងទ្រូង។
៤. ការពង្រឹងស្មារតីចំពោះមុខឧបសគ្គជីវិតប្រៀបដូចជាការធ្វើដំណើរលើផ្លូវដែលមានទាំងគ្រលុក និងវាលរាប។ លោកគ្រូតែងលើកទឹកចិត្តឱ្យយើងមើលឧបសគ្គក្នុងន័យវិជ្ជមាន។ បើគ្មានការឈឺចាប់ យើងក៏មិនស្គាល់ការលូតលាស់។ អាហារផ្លូវចិត្តជួយឱ្យយើងមានកម្លាំងរឹងមាំ ដើម្បីប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាដោយសន្តិវិធី និងការចេះដោះស្រាយតាមផ្លូវបញ្ញា ជាជាងការត្អូញត្អែរ ឬការចុះចាញ់នឹងព្រហ្មលិខិត។
ជាចុងក្រោយ ការស្តាប់ធម៌ និងការអប់រំចិត្ត គឺជាការបំពេញថាមពលវិជ្ជមានដល់ជីវិត។ បើចិត្តយើងសុខ ពិភពលោកជុំវិញខ្លួនយើងក៏នឹងប្រែជាមានសេចក្តីសុខតាមនោះដែរ។ ចូរចំណាយពេលខ្លះក្នុងមួយថ្ងៃ ដើម្បីស្តាប់ "អាហារផ្លូវចិត្ត" ព្រោះវាជាទ្រព្យជាប់ខ្លួន ដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចដណ្តើមយកពីយើងបានឡើយ។
