អត់អួតទេ "តែស្តាប់ទៅដូចអួត"

អត់អួតទេ "តែស្ដាប់ទៅដូចអួត"

ហេតុអ្វីក៏មនុស្សយើង ជាពិសេសអ្នកចេះដឹងមួយចំនួន ចូលចិត្តប្រើពាក្យថា "គេភ្លើ" ហើយលើកខ្លួនឯងថាអស្ចារ្យ? នេះហើយដែលគេហៅថា "អំនួត"។ មនុស្សបែបនេះ បើសួរថាអួតទេ? ប្រាកដណាស់ពួកគេនឹងឆ្លើយថា "អត់អួតទេ" តែសម្តីដែលចេញមក គឺស្ដាប់ទៅដូចអួតពិតៗ!

សាកគិតបែបនេះវិញ ប្រហែលជាធ្វើឱ្យចិត្តយើងធូរស្រាលបន្តិច៖

🌾 អ្នកស្រែ៖ ព្រឹកឡើងគាត់មើលទៅស្រែដែលខៀវស្រងាត់ គាត់សង្ឃឹមយ៉ាងមុតមាំថានឹងទទួលបានផលច្រើន គាត់ក៏សប្បាយចិត្ត។ នេះគឺជាសុភមង្គលតាមបែបសាមញ្ញរបស់គាត់។

🏪 អ្នកផ្សារ៖ ព្រឹកឡើងបើកភ្នែកឃើញមនុស្សម្នាច្រើនមកទិញទំនិញ គាត់ត្រេកអរ សង្ឃឹមថានឹងចំណេញបានប្រាក់ច្រើន គាត់ក៏ញញឹមសប្បាយចិត្ត។ នេះគឺជាភាពរីករាយតាមរបៀបរបស់គាត់។

ប៉ុន្តែមានមនុស្សម្នាក់ទៀត គាត់មិនចូលចិត្តទាំងស្រែ មិនចូលចិត្តទាំងផ្សារ។ ឃើញគេធ្វើស្រែ គាត់ថា "លំបាកណាស់ ទម្រាំបានអង្ករស៊ី" រួចក៏កើតចិត្តទោមនស្ស។ ឃើញអ្នកផ្សារអ៊ូអរ រញ៉េរញ៉ៃ គាត់ថា "ធុញណាស់ មិនចង់រស់នៅបែបនេះទេ"។
សំណួរគឺថា៖ តើបុគ្គលម្នាក់នោះ គួរទៅរស់នៅទីណា?

តាមពិតទៅ មនុស្សម្នាក់ៗមានសេចក្ដីសុខក្នុងលក្ខខណ្ឌជីវិតរៀងៗខ្លួន។ អ្នកស្រែសប្បាយបែបអ្នកស្រែ អ្នកផ្សារសប្បាយបែបអ្នកផ្សារ។ បើសួរថាពួកគាត់ "ភ្លើ" ទេ? ចម្លើយគឺ "ទេ"។ នេះគឺជាធម្មជាតិ និងជាសច្ចភាពសកលរបស់មនុស្ស។ ដរាបណាអ្វីដែលពួកគេធ្វើមិនបង្កក្ដៅក្រហាយដល់អ្នកដទៃ វាមិនមែនជាកំហុសនោះទេ។

💡 ការពិតនៃពិភពលោកនេះ៖

• 🚜 អ្នកស្រែ៖ គាត់ពូកែខាងដាំដុះ និងមើលអាកាសធាតុ ដែលអ្នកផ្សារធ្វើមិនកើត។
• 💰 អ្នកផ្សារ៖ គាត់ពូកែខាងក្រឡុកទីផ្សារ និងលក់ដូរ ដែលអ្នកស្រែធ្វើមិនបានដូចគាត់។

ការដែលយកចំណេះដឹងខ្លួនឯងទៅវាស់ស្ទង់អ្នកដទៃ រួចសន្មតថាគេ "ភ្លើ" គឺជាការយល់ច្រឡំដ៏ធំមួយ។ ដូចដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ "គ្មានអ្នកណាភ្លើទេ" គឺមានតែអ្នកដែលចេះដឹងរឿងខុសគ្នា និងរស់ក្នុងសេចក្ដីសុខរៀងៗខ្លួនប៉ុណ្ណោះ។

អត្ថបទនេះ ចង់រំលឹកដល់ចំណុចជាក់ស្ដែងក្នុងសង្គម! អ្នកអានហើយប្រាកដជាមានអ្នក "អន់ចិត្ត" ខ្លះ និងអ្នក "ភ្ញាក់រលឹក" ខ្លះមិនខាន។

🌟 សរុបមក៖ គ្មានបុគ្គលណាម្នាក់ភ្លើនៅលើលោកនេះទេ បើមានគឺមានតែ "ចិត្ត" របស់បុគ្គលនោះឯង ដែលមិនស្ថិតនៅក្នុងការយល់ដឹងពីអ្នកដទៃ។